Invent

Sofular, Conan ve Sezen Aksu


Sezen Aksu’nun eski şarkılarını özellikle Git albümünü dinlediğimde aklıma hep Conan geliyor. Evet bayağı şu Kimeryalı devden bahsediyorum. Garip gibi gözükebilir. Ama değil. Eskiden kalma bir alışkanlık diyelim. Bir zamanlar vaktimin çoğunu geçirdiğim bir evden aklıma pelesenk olmuş bir mevzu. Sofularda bir sokak. Çocukluğumun en güzel hikayelerinin bir kısmının yazıldığı bu sokakta sıcacık kokusu burnumda bir evden bahsediyorum.

Tek çocuğum ben. Tek çocuk olmak bir başkadır. Kardeş sıcaklığını bilemez ya tek çocuklar hani. Aynanın ters yüzündeyiz işte bizde. Yalnızlığı sırtlanır her tek çocuk. Her zaman anneye babaya sığınamazsın arkadaş. Bir kendin vardır. Birde ben. Hepi topu sen işte. Hem annem hem babam işe gitmek zorundaydı. Babam Cerrahpaşa’da eczacı annem Kuledibinde bankacı. Evimiz Fatih Çarşamba’da. Ben yaramazmı yaramaz. Hani her ailede ailenin diğer bireylerinin hikayelerini anlattıkları çocuk varya: o benim işte. Büyük teyzem çok sonra büyüyünce demiştiki: oğlum ben senin yüzünden neler çektim bilemezsin. Şu kadınların günleri olur ya hani: teyzemi davet etmeden önce benim onda kalıp kalmadığımı sorarlarmış. Ondaysam, kusura bakma deyip davet etmezlermiş. Yuh demiştim içimden. Ne kadar yaramaz olabilirdim ki?

Teyzem yan apartmanda yaşardı. Ama ben halamda kalmayı daha çok severdim zaten. Sofulardaki o ev halamın eviydi. Hepsi benden büyük 3 kız bir erkek çocuk. Birde ben. Kendi halinde bir yalnızlıktı benimki. Kalabalıklar içinde yapayalnız bir çocuk. Halamı annemden babamdan daha çok görüyordum desem yeridir. Babam Cerrahpaşa’dan dönerken alırdı beni. Yürürdük biz hep. Babam hep yürürdü. Şimdide yürüyorum ben. İnsanlar şaşırıyor. Sen neden araba almıyorsun diyorlar. Babamın’da yoktu ne varki?

Sokak kalabalık. Şimdikiler gibi değil. Gerçek sokaklardan bahsediyorum. Düzensiz yapışık evler. Ara sokakları, apartman boşluklarını ve kestirmeleri bilirseniz, birazda gözüpekseniz:  Fatih’te normal yoldan çok daha uzun sürede ulaşabileceğiniz bir yere hızlıca ulaşmanın yolları vardır. Bir sürü arkadaş, domates, külah ve hatta taş savaşları, yılan, kızkaçıran, yoğurtçu çıngırağı, yukarı mahallenin çocukları, aşağı mahalledeki kız, zile basıp kaçmalar, sofular hamamının üstüne tırmanmalar uzarda gider. Sokak çocuğuydum ben. O sokağın çocuğuydum. Tabi çizgi romanlarım bittiyse. Çünkü en büyük zevkimdi onlar benim. Özelliklede Conan. Halamın Sofulardaki evinde Conan okurdum durmadan. Ve fonda hep benden büyük kuzenlerimin markası japonca bişi olan bir teypten sürekli dinledikleri Sezen Aksu olurdu. Defalarca okurdum aynı çizgi romanı. Bir kere yetmezdi. Defalarca dinlerdim Sezen Aksu’yu. Sonra halam bana makarna yapardı. Bazende ekmek arası helva yerdim bakkaldan. Babam hep yürürdü çünkü.

Hala da yürüyor. Ben Sofulara bayağıdır gidemedim. Halam orada oturmuyor. Arada ekmek arası helva yiyorum. Ama kendi evimde. Karşımdaki kütüphanede çizgi romanlarım duruyor. Conan’da var içinde elbette. Ve şu an Ah Mazi çalıyor. 

Çok özlüyorum o çocuğu

Öyle işte karışık biraz…

 


2 Yorum Sofular, Conan ve Sezen Aksu

  1. By SELDA BAYER, 21 Mart 2013 at 20:14

    Canımsın sen benim….
    Ne kadarmı yaramazdın?? yediğim dondurmayı sana gösterip kıskandırmaya çalışırken, suratıma yapıştıracak kadar…
    sizin evde Alpeeeeeerrr diye seni ararken, seni kalorifer borusundan tavana tırmanmış orada tünemiş vaziyette bulacak kadar…bana karate yaparken ayak topuğunla ön dişimi kıracak kadar… 🙂
    Ne olacak bu çocuğun hali diye düşünürken,tam tersi bir adam büyüdü sonra…hepsi değişti bunların.
    Değişmeyen bir şey var ki,elinde avucunda ne varsa paylaşan çocuk,hep o çocuk olarak kaldı.
    Çizgi romanlara gelince,okurken sana seslenince, asla kimseyi duymazdın, gelip dürtmem gerekirdi uyuz olurdum sana 🙂
    ha bu arada,saba idi teyp 🙂

  2. By SEMA ERDAGÖZ, 31 Ocak 2014 at 22:20

    Alpercim ,
    Sen önce harika bir çocuk, sonra harika bir genç adam oldun. Evet biraz hareketliydin, Sofular’daki o evde sayılamayacak kadar çok anılarımıza ortak oldun.

Bir cevap yazın

Visit also our social profiles:

Scroll to top