Invent

Spitzingsee = Huzur


 Bazen gitmek ister ya insan hani. Sadece bulunduğu yerden uzağa. Gürültüden, kalabalıktan, işten güçten herkesten gitmek. Dönmecesine ama. Gitmek için gitmek. Biraz nefes, biraz daha az ses. Münih uçağına binerken iş konuşulacak üç gün ve yine bir büyük şehir vardı planda. Ancak indiğim zaman öğrendim ki kalacağımız otel şehrin içinde değilmiş. Hatta dağın tepesinde bir yerdeymiş dediler. İsmini sorduğumda hala telafuz etmekte zorlandığım şu kelimeyi söyledi bizi oraya götürecek olan taksici : Spitzingsee

 Yolda giderken dağın tepesinde nasıl vakit geçireceğimi kara kara düşünmeye başlamıştım. Otelin Münih içinde merkezi bir yerde olacağını sanıyordum. Toplantılardan arta kalan vakitte biraz alışveriş yaparım, şehri gezerim, belki eski dostum Tezi ile birlikte bir gece P1’a olmadı Paradiso’ya uğrarım diye kafamda kurmuştum. Dağın tepesinde bir yerde bunları yapabilmek pek mümkün olmayacaktı. Bizi otele götüren şöförle konuşurken 100 km’den fazla bir yolumuz olduğunu öğrenince umutlarım tamamen sönmüştü. Yemek konusunda da endişeliydim. Şehirde kalıyor olsaydık en azından bir Mc Donalds bulurdum diye hayıflanıyordum ki Allianz Arena’nın ışıkları beni kendime getirdi. Karanlığa teslim olan akşamda rengarenk parlıyordu. Ne tarafa doğru gidiyoruz diye merak ettim. Avusturya’ya doğru gidiyoruz dediler. Bayağı bir süre gittikten sonra Schliersee adlı kasabaya vardık. Karanlıkta bile kendine has bir yer olduğunu belli ediyordu. Aynı isimli gölün kenarında kurulmuş bir yerleşim yeriydi. Ama daha gidecek yolumuz vardı. Burdan sonra yol yukarıya doğru götürdü bizi. Karanlıktı çok fazla seçilemiyordu. Bayağı Alp dağlarının eteklerinde bir yerlerdeydik. Tam seçilemiyordu etraf. Ama ıssız olduğu kesindi ve soğuk. Otelin adı Arabella Alpenhotel. Birşeyler atıştırdıktan sonra tüm ekip bir tur attık gölün etrafında. Karanlıktı. Sanki bizden başka kimse yok gibiydi. Yorgunduk. Uyudum. Sabah erkenden uyandım. Balkona çıktım.

Sonbaharda Spitzingsee

Aklım gitti. Bir süre bakakaldım manzaraya. Masallardan fırlamış gibiydi çünkü. Tertemiz havayı ciğerlerime çekerken içimin tüm kaleleri huzur orduları tarafından fethedilmişti bile. Biraz dolandım etrafında gölün. Ve dün akşam gelirken düşündüklerim geçti aklımdan. Sonra hepsi gitti. Önce dün akşam düşündüklerim. Sonra diğerleri. Hani bazen gitmek ister ya insan. İşte orası Spitzingsee.

… Danke Alex …

Arabella Alpenhotel
am Spitzingsee
Seeweg 7
83727 Spitzingsee


Bir cevap yazın

Visit also our social profiles:

Scroll to top